Δήμος Πωγωνίου

Διαχειριστής

Διαχειριστής

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011 14:52

Ληξιαρχική Πράξη γέννησης

Κάθε γέννηση που λαμβάνει χώρα ως γεγονός στα όρια του Δήμου, πρέπει ν΄ αναφέρεται στο Ληξιαρχείο Δήμου Πωγωνίου (τηλ: 26533-60101)

Εμπρόθεσμη προθεσμία δήλωσης: Εντός 10 (δέκα) ημερών από τον τοκετό

Υπόχρεοι για τη δήλωση: Ο πατέρας, ο γιατρός, η μαία, η μητέρα και κάθε τρίτος που αποδεδειγμένα παραστάθηκε στον τοκετό.

 

Απαιτούμενα δικαιολογητικά για τη σύνταξη Ληξιαρχικής Πράξης γεννήσεως:

  • Δελτίο γέννησης από την κλινική, το οποίο συντάσσεται και υπογράφεται από το μαιευτήρα ιατρό.
  • Πράξη προσδιορισμού επωνύμου τέκνων, που ήδη πρέπει να υπάρχει από τη διενέργεια του γάμου των γονέων.
  • Δελτία ταυτότητας των γονέων.
  • Πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης

Αν δεν δηλωθεί το τέκνο μέχρι την ισχύουσα προθεσμία, καταβάλλεται πρόστιμο. Για την εξόφλησή του απαιτείται μια αίτηση με παράβολο αξίας πέντε ευρώ, αν δεν έχει δηλωθεί μέσα σε τρεις μήνες και άνω των τριών μηνών το πρόστιμο ανέρχεται στα δεκαπέντε ευρώ.

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011 14:45

Ληξιαρχική πράξη γάμου

Δικαιολογητικά:

  • Αίτηση / υπεύθυνη δήλωση (χορηγείται από την υπηρεσία)
  • Ταυτότητες και των δύο συζύγων
  • Βεβαίωση από την ενορία τέλεσης του γάμου, με υπογραφή του ιερέα (χορηγείται από την ενορία που τελέστηκε ο γάμος)

Διευκρινιστικά στοιχεία:

  • Ο γάμος δηλώνεται στο Δήμο όπου ανήκει η εκκλησία, που τελέστηκε ο γάμος και ΟΧΙ στο Δήμο του τόπου κατοικίας.
  • Η δήλωση του γάμου στο αρμόδιο τμήμα του Δήμου θα πρέπει να γίνει σε διάστημα σαράντα (40) ημερών από την ημερομηνία τέλεσης του γάμου από έναν από τους δύο συζύγους, με τις ταυτότητες και των δύο ή από οποιονδήποτε άλλον, που θα πρέπει όμως να προσκομίσει και ειδικό συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο.
  • Σε περίπτωση που έχει δηλωθεί πρώτα ένας τύπος γάμου (θρησκευτικός ή πολιτικός) και πραγματοποιηθεί και γάμος με δεύτερο τύπο, αυτός θα πρέπει να δηλωθεί στο Δήμο που δηλώθηκε και ο πρώτος.
  • Εάν η δήλωση γίνει μετά τις 40 ημέρες, θα πρέπει να προσκομιστεί συμπληρωματικά και παράβολο 4,40€ από την Εφορία. Εάν η καθυστέρηση δήλωσης υπερβεί τις 130 ημέρες από την ημερομηνία τέλεσης του γάμου, θα πρέπει να προσκομιστεί συμπληρωματικά παράβολο 13,50€ από την Εφορία.
Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011 16:02

Αδεια Πολιτικού Γάμου

Αρμόδιο τμήμα: Δημοτολογίου

Τηλ. επικοινωνίας: 26533 60115

ΠΡΟΣΟΧΗ: Η υποβολή των δικαιολογητικών και η παραλαβή γίνεται τις εργάσιμες ημέρες (ώρες 8:30-14.00). Για την κατάθεση της αίτησης και την παραλαβή της άδειας, πρέπει να προσέρχεται αυτοπροσώπως ο ίδιος ο ενδιαφερόμενος, έχοντας και την ταυτότητά του. Η άδεια γάμου εκδίδεται μετά την παρέλευση οκτώ (8) ημερών με την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

 

ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΑΜΟΥ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ (Ν.1250/82)

 

Η άδεια γάμου για κάθε μελλόνυμφο εκδίδεται από το Δήμο της τελευταίας του κατοικίας.

Δικαιολογητικά:

  • Αίτηση (χορηγείται από την υπηρεσία)
  • Ταυτότητα και φωτοαντίγραφο αυτής
  • Αποδεικτικό κατοικίας (λογαριασμός Δ.Ε.Η. ή Ο.Τ.Ε., μισθωτήριο οικίας κλπ.)
  • Αγγελία γάμου δημοσιευμένη σε ημερήσια Εφημερίδα (σε δύο έντυπα, ένα για τον καθένα, με τόπο κατοικίας το Δήμο που κατοικεί ο μελλόνυμφος -όχι γενικές αναφορές, όπως "Ιωάννινα"-)
  • Παράβολο 15€ από Δημόσιο Ταμείο (π.χ. Δ.Ο.Υ. Δελβινακίου)
  • Δήλωση του Ν. 1599/1986 (θα πρέπει να συμπληρώνεται και να υπογράφεται στη Κοινότητα δηλ. να μην είναι προσυμπληρωμένη ή προϋπογεγραμμένη), όπου θα βεβαιώνεται ότι:
      1. Ο μελλόνυμφος δεν έχει κώλυμα γάμου από τα αναφερόμενα άρθρα 1350, 1351, 1352, 1354, 1356, 1357 και 1360 του Α.Κ.
      2. Αν τελεί πρώτο ή δεύτερο γάμο κλπ.
      3. Είναι κάτοικος Πωγωνιανής.
  • Εφόσον πρόκειται για ανήλικο κάτω των 18 ετών, δικαστική απόφαση
  • Διευκρινιστικά στοιχεία: –Για τους Έλληνες που έχουν γεννηθεί στην Αλεξάνδρεια, το Κάιρο ή την Κωνσταντινούπολη, ισχύει και το Πιστοποιητικό Βάπτισης του Πατριαρχείου αντί Ληξιαρχικής Πράξης Γέννησης.
    –Οι Έλληνες που έχουν γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη ή την Αίγυπτο και δεν έχουν ελληνική υπηκοότητα, παντρεύονται ως αλλοδαποί.

 

ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΑΜΟΥ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ - ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ (Ν.1250/82)

 
Για τους Έλληνες που κατοικούν στο εξωτερικό, η άδεια γάμου εκδίδεται από τον Δήμο που είναι Δημότες.
 
Δικαιολογητικά:
  • Αίτηση (χορηγείται από την υπηρεσία, συμπληρώνεται από τον ενδιαφερόμενο και επικυρώνεται το γνήσιο της υπογραφής από τον Πρόξενο)
  • Ακριβές φωτοαντίγραφο της ταυτότητας
  • Εξουσιοδότηση με θεωρημένο το γνήσιο της υπογραφής από τον Πρόξενο
  • Αγγελία γάμου δημοσιευμένη σε ημερήσια Εφημερίδα (σε δύο έντυπα, ένα για τον καθένα, με αναγραφή του τόπου κατοικίας της αλλοδαπής) και, εφόσον γίνεται γάμος με αλλοδαπό, τα στοιχεία των μελλονύμφων με ελληνικούς χαρακτήρες.
  • Παράβολο 15 € από Δημόσιο Ταμείο (π.χ. Δ.Ο.Υ. Δελβινακίου)
  • Υπεύθυνη Δήλωση του Ν. 1599/1986  με θεωρημένο το γνήσιο της υπογραφής από τον Πρόξενο του Ελληνικού Προξενείου, όπου θα βεβαιώνεται ότι:
      1. Ο μελλόνυμφος δεν έχει κώλυμα γάμου από τα αναφερόμενα άρθρα 1350, 1351, 1352, 1354, 1356, 1357 και 1360 του Α.Κ.
      2. Αν τελεί σε πρώτο ή δεύτερο γάμο κλπ.
      3. Τα στοιχεία του μέλλοντος/μελλούσης συζύγου με ελληνικούς χαρακτήρες.
  • Εφόσον πρόκειται για ανήλικο κάτω των 18 ετών, δικαστική απόφαση

 

ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΑΜΟΥ ΓΙΑ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ (Ν.1250/82)


Δικαίωμα για έκδοση άδειας πολιτικού γάμου έχουν οι αλλοδαποί που βρίσκονται στο Ελληνικό έδαφος (και την προκειμένη περίπτωση στη Κοινότητα Πωγωνιανής) και παραμένουν στην Ελλάδα νόμιμα, δηλ. έχουν άδεια παραμονής ή τουριστική βίζα (Ν. 1975/91, αρ. 31 παρ. 2).


Δικαιολογητικά:
  • Αίτηση (χορηγείται από την υπηρεσία)
  • Βεβαίωση του προξενείου τους στην Ελλάδα ότι δεν έχουν κώλυμα γάμου (επίσημα θεωρημένης και μεταφρασμένης) ή πιστοποιητικό Ελευθερίας, για τους Κυπρίους.
  • Ληξιαρχική πράξη γέννησης με την μετάφρασή της.
  • Αποδεικτικό κατοικίας (λογαριασμός Δ.Ε.Η. ή Ο.Τ.Ε., μισθωτήριο οικίας κλπ.)
  • Αγγελία γάμου δημοσιευμένη σε ημερήσια Εφημερίδα (σε δύο έντυπα, ένα για τον καθένα με τόπο κατοικίας Κοινότητα Πωγωνιανής) και με τα στοιχεία των μελλονύμφων στα Ελληνικά.
  • Παράβολο 15€ από Δημόσιο Ταμείο (π.χ. Δ.Ο.Υ. Δελβινακίου)
  • Εφόσον πρόκειται για ανήλικο κάτω των 18 ετών, δικαστική απόφαση
  • Εφόσον πρόκειται για διαζευγμένο, λύση γάμου από το ληξιαρχείο που έχει δηλωθεί ο γάμος ή ληξιαρχική πράξη θανάτου του πρώην συζύγου, εάν πρόκειται για χηρεία, επίσημα θεωρημένης και μεταφρασμένης.
  • Φωτοτυπία Διαβατηρίου - ΄Αδειας Παραμονής - Πράσινης Κάρτας


Διευκρινιστικά στοιχεία:

  • Για τους Σύριους, εκτός από τα παραπάνω, χρειάζεται και ειδική έγκριση από το Υπουργείο Εσωτερικών και την εδώ πρεσβεία της Συρίας.
  • Τα δημόσια έγγραφα που έχουν συνταχθεί από αλλοδαπή δημόσια αρχή, θα πρέπει να προσκομίζονται και στην αρχική τους έκδοση (ξενόγλωσση).
  • Για όσα κράτη έχουν υπογράψει τη σύμβαση της Χάγης (1961), τα δημόσια έγγραφά τους πρέπει να φέρουν την ειδική επικύρωση της Χάγης.
  • Για όσα κράτη δεν έχουν υπογράψει τη σύμβαση της Χάγης (1961), τα δημόσια έγγραφά τους πρέπει να φέρουν επικύρωση από την Ελληνική Πρεσβεία της χώρας τους. Εάν δεν υπάρχει η παραπάνω επικύρωση, θα σφραγίζονται από την πρεσβεία τους στην Ελλάδα και θα επικυρώνονται από το Υπουργείο Εξωτερικών (Αρίωνος 10-Ψυρρή).

 

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΕΛΕΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΑΜΟΥ

 

  • Η άδεια γάμου εκδίδεται μετά από παρέλευση οκτώ (8) ημερών από την υποβολή της αίτησης (συμπεριλαμβανομένης και της ημέρας κατάθεσης των δικαιολογητικών).
  • Οι μελλόνυμφοι είναι ελεύθεροι να επιλέξουν το Δημαρχείο τέλεσης του γάμου. Για το σκοπό αυτό υποβάλλουν από κοινού αίτηση, συνοδευόμενη από τις άδειες γάμου, στο Δημαρχείο της εκλογής τους.
  • Για τον προσδιορισμό της τέλεσης του γάμου (ημέρα και ώρα) είναι απαραίτητη η από κοινού αίτηση, υπογεγραμμένη από τους δύο ενδιαφερομένους, ενώπιον της υπηρεσίας μας.
  • Κατά την τέλεση του γάμου είναι απαραίτητη η παρουσία δύο (2) μαρτύρων, με τις ταυτότητές τους.
  • Σύμφωνα με το Νόμο "Περί ισότητας των δύο φύλων", οι μελλόνυμφοι είναι υποχρεωμένοι να δηλώσουν πριν το γάμο το επώνυμο των τέκνων που θα γεννηθούν. Αυτό μπορεί να είναι ή του συζύγου ή της συζύγου ή και των δύο (όχι όμως πάνω από δύο).

 


Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011 12:49

Δολό Αγιος Χριστόφορος

Τοποθεσία εκκίνησης: Οικισμός Δολού (υψ. 800 μ.)

Τοποθεσία τερματισμού: Εξωκλήσι Αγίου Χριστόφορου (υψ. 1.125 μ.)

Βατότητα: Μέτρια

Μήκος: 2 χλμ

Διάρκεια διαδρομής: 1 ώρα

Περιγραφή διαδρομής: Η διαδρομή ξεκινάει πάνω από το βόριο όριο του χωριού, το οποίο βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Κουτσόκρανο και κινείται νοτιοανατολικά του χωριού με ανοδική πορεία. Το μονοπάτι διασχίζει αρχικά θαμνώδεις εκτάσεις με σκληρόφυλλη μεσογειακή βλάστηση, ενώ στην συνέχεια εναλλάσσονται κομμάτια με δενδρώδη βλάστηση 9βελανιδιές, γαύροι κ.α.) και διάκενα δάσους. Το εκκλησάκι του Αγίου Χριστόφορου βρίσκεται στο τέλος αυτής της διαδρομής, στην κορυφή τους όρους Κουτσόκρανου. Είναι φτιαγμένο από περίτεχνη ταιριασμένη πέτρα και ξύλο, μνημείο απλότητας και επιβλητικής ομορφιάς, το οποίο σε ανταμείβει με την πανοραμική θέα προς το όρος Μακρύκαμπο και Νεμέρτσικα.

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011 12:47

Πωγωνιανή Ωραιόκαστρο

Τοποθεσία εκκίνησης: Πωγωνιανή (υψ. 750 μ.)

Τοποθεσία τερματισμού: Ωραιόκαστρο (υψ. 500 μ.)

Βατότητα: Καλή

Μήκος: 15 χλμ

Διάρκεια διαδρομής: 6 ώρες

Περιγραφή διαδρομής: Η βασική πεζοπορική διαδρομή με αφετηρία την Πωγωνιανή, κινείται ανατολικά, κατηφορίζει προς το βάθος του φαραγγιού του Κουβαρά μέσα από μία οργιώδη βλάστηση, που σχηματίζει φυσικές στοές από οξιές, βελανιδιές, πλατάνια, γαύρους, οστρυές κ.α. Διασχίζει το πέτρινο γεφύρι της Νονούλως το οποίο δεσπόζει μέσα σε ένα επιβλητικό περιβάλλον από βράχια σμιλεμένα από την ορμή των νερών του χειμάρρου. Στην συνέχεια το μονοπάτι ανηφορίζει και καταλήγει στον οικισμό Δολό. Από εκεί κινείται βόρεια επί της επαρχιακής οδού, με κατεύθυνση τον Κακόλακκο και σε 2 χλμ εγκαταλείπει τον δρόμο με κατεύθυνση ανατολική. Η διαδρομή διέρχεται κατά τμήματα από δασώδεις με βελανιδιές περιοχές και λιβάδια, ενώ ο δασικός δρόμος εναλλάσσεται με τμήματα ομαλού μονοπατιού έως ότου καταλήξει στο χωριό Ωραιόκαστρο. Θέσεις ειδικού ενδιαφέροντος: ο οικισμός της Πωγωνιανής, το Φαράγγι του Κουβαρά, το γεφύρι Νονούλως, ο διατηρητέος οικισμός του Δολού, το γεφύρι και ο Νερόμυλος Γκρέτσις, οι Προϊστορικοί Τύμβοι κοντά στις πηγές Γκλάβας Ωραιοκάστρου, οι πηγές Γκλάβας, τα ερείπια ακρόπολης Ωραιοκάστρου στην θέση Κάστρο και το Κατωγέφυρο Ωραιοκάστρου.

 

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011 06:38

Γεφύρι Νονούλως και Νερόμυλος

Πρόκειται για πέτρινο γεφύρι που βρίσκεται στην περιοχή ΞΥΛΟΓΕΦΥΡΟ στην αρχή της χαράδρας, δίπλα στον παλιό Νερόμυλο. Αρχικά το γεφύρι ήταν ξύλινο και εξυπηρετούσε την συγκοινωνία Δολό – Πωγωνιανή. Σύμφωνα με διηγήσεις κατοίκων, από εκεί περνούσε τακτικά η Νονώ ή Νονούλω με το γαϊδουράκι της φορτωμένο με ξύλα για να τα πουλήσει στην Πωγωνιανή. Γριούλα πάμπτωχη που ζούσε μόνη της. Το γεφύρι αυτό ήταν κίνδυνος - θάνατος για τους διερχόμενους, ιδιαίτερα το χειμώνα που το ποτάμι ήταν ορμητικό. Ο καημός της Νονούλως ήταν να γίνει ένα γεφύρι στέρεο και να περνάει αυτή και όλοι οι χωριανοί με ασφάλεια. Έτσι πήρε την απόφαση να μαζέψει τα απαραίτητα χρήματα για την κατασκευή ενός γεφυριού, και τα κατάφερε το 1908.
Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011 20:44

Γεφύρι Δολού (Κουβαρά)

Πέτρινο γεφύρι με άνοιγμα 15 μέτρων στο βάθος της χαράδρας Κουβαρά, που συνδέει το Δολό με την Πωγωνιανή. Μέχρι το 1928 ήταν ξύλινο. Το 1928 κατασκευάστηκε πέτρινο από τον πυρσογιαννίτη γεφυροποιό Πασχάλη Ζούνη

Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011 19:17

Ενότητα Πωγωνιανής

Γραφεία κοινότητας,  στεγάζεται στον 1ο όροφο του Κοινοτικού κτιρίου.

Τηλ: 26570 31227
Fax: 26570 31227

Κ.Ε.Π.
Το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών στεγάζεται στο ισόγειο του Κοινοτικού κτιρίου.
Τηλ: 26570 31410
Fax: 26570 31410
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

ΚΛΙΜΑΚΙΟ ΣΥΝΟΡΙΑΚΗΣ ΦΥΛΑΞΗΣ ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ
Τηλ: 26570 31086

ΤΕΛΩΝΕΙΟ ΔΡΥΜΑΔΩΝ
Τηλ: 26570 31344

Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011 19:05

Δολό


Το Δολό Ιωαννίνων είναι ένα από τα σαράντα χωριά που ανήκουν στα Πωγωνοχώρια, χτισμένο σε υψόμετρο 800μ. στο όρος Κουτσόκρανο. Βρίσκεται δίπλα στο φαράγγι του Κουβαρά, μία περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, ιδανική για τους λάτρεις του περιπατητικού τουρισμού. Το Δολό αποτελεί σήμερα μέρος της Διευρυμένης Κοινότητας Πωγωνιανής, η οποία αποτελείται από τα χωριά Πωγωνιανή Ιωαννίνων, Δρυμάδες, Στραβοσκιάδι.
Το Δολό, στην επαρχία Πωγωνίου, ακολουθεί τις μακραίωνες περιπέτειες και την ιστορία της περιοχής, η οποία εξακολουθεί να παραμένει στην λήθη. Μέσα από τα σκόρπια υπολείμματα πασχίζουμε να ανιχνεύσουμε το παρελθόν και να συνθέσουμε το μωσαϊκό του τόπου, που δοκιμάστηκε απ’ την παλίρροια και την άμπωτη της ιστορίας.
Το Δολό περικλείεται από Βορρά από τον γυμνό όγκο της Νεμέρτσικας και από Δυτικά από το δασωμένο βουνό Μπόζοβο.(Πωγωνάτο) Στα Ανατολικά του χωριού υψώνεται το χαμηλό βουνό Κουτσόκρανο και στα νότια το χωριό Φαράγγι και Σταυροδρόμι.
Για την πρώτη εγκατάσταση των κατοίκων, μόνο σε απηχήσεις παραδόσεων στηριζόμαστε, γιατί λείπουν οι πηγές. Ο Σπ. Στoύπης, που στηρίχτηκε σε στοιχεία του Δολιώτη Γρηγόρη Κολέφα, λέει ότι ο οικισμός ιδρύθηκε μάλλον στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Πριν από την κατάκτηση του Πωγωνίου από τους Τούρκους, ήταν ένας πρόχειρος οικισμός, αποτελούμενος από οικογένειες της ίδιας πατριάς(σόγια) που ασχολούνταν με την κτηνοτροφία. Ίσως ο οικισμός αυτός να συγκροτήθηκε στις αρχές του 7ου αιώνα μ.χ. Το πρώτο όνομα του χωριού ήταν Δέλη.
Μετά τις Σλαβικές επιδρομές μετονομάστηκε σε Δολό. Σημαίνει μέρος χαμηλό, το κάτω μέρος του ορεινού συγκροτήματος Κουτσόκρανο, στην πιο ψηλή κορυφή του οποίου βρίσκεται ο ναΐσκος του Αγίου Χριστοφόρου, προστάτη του χωριού.
Ίσως ο πρώτος οικισμός να είχε ιδρυθεί στην σημερινή θέση «χαλάσματα», η οποία μαζί με τα «παρακάτωνα», αποτελούσε ισόπεδη έκταση πριν πάθει καθίζηση. Από μία άλλη παράδοση, η οποία ελέγχεται, μαθαίνουμε ότι οι πρώτες οικογένειας ήταν Μακεδόνες από τα χωριά Ντόλο (βυθός) και Ζιουπάνι (Πεντάλοφος) και από άλλα χωριά της Δυτικής Μακεδονίας. Κάτοικοι των περιοχών αυτών για να αποφύγουνε τις ληστρικές επιδρομές μετοίκησαν στην Ήπειρο. Ήταν κτηνοτρόφοι και εγκαταστάθηκαν σε όλη την περιφέρεια του σημερινού Δολού και της Πωγωνιανής, για να εξασφαλίσουν ασφαλές μέρος για τις οικογένειές τους και τα ζωντανά τους. Ο χρόνος της μετοίκησης δεν προσδιορίζεται. Μάλλον πρέπει να ανάγεται στην 9η ή 10η εκατονταετηρίδα. Η έλλειψη μαρτυριών μας αναγκάζει να καταφύγουμε σε θρύλους και παραδόσεις για να φτάσουμε στο 1030, όπου στον πίνακα δωρητών Μονής Μολυβδοσκεπάστου (1030, (έτους ζλ(1030)εν μηνοΐ Δεκεμβρίου ‘α) αναφέρεται το Δολό: «χώρας Δολώ- Γεωργίου Κυράτζα».
Ακολουθώντας ένα χρονικό του Δολού, οδηγούμαστε χρονολογικά ως εξής:
  1. Γύρω στα 1343 με 1345 εμφανίζεται στην περιοχή η πανούκλα. Από την επιδημία της πανούκλας αποδεκατίστηκαν οι περισσότερες οικογένειες. Τα 2/3 των κατοίκων πέθαναν. Όσοι επέζησαν συγκεντρώθηκαν και κατοίκησαν στην σημερινή θέση του χωριού.
  2. Γύρο στα 1550 μουσουλμανικές οικογένειες εγκαταστάθηκαν στην Βοστίνα και άρπαξαν τιε περιουσίες των χριστιανών, οι οποίοι έγιναν τσιφτήδες.
  3. Στα 1750 ο Κουρτ-Πασάς του Βερατίου καταγράφει τους χριστιανούς του Δολού και το κάνει τσιφλίκι του.
  4. Το 1778 μετά την ήττα του Κουρτ-Πασά από τα στρατεύματα του Αγή-Πασά, το χωριό γίνεται τσιφλίκι του Αγή-Πασά και το δωρίζει στον Δερβίς-Χασαν (από το Μαλέσοβο), αρχιστράτηγό του, για να τον τιμήσει για την μεγάλη νίκη κατά του Κουρτ-Πασά.
  5. Η τσιφλικοποίηση του Δολού ήταν μεγάλο βάσανο για τους Δολιώτες που προσπαθούσαν να βρουν την ευκαιρία για να εξαγοράσουν το χωριό. Για τον σκοπό αυτόν εργάστηκαν ντόπιοι και ταξιδεμένοι Δολιώτες και εξαγόρασαν το χωριό το 1856 για 10.000 χρυσές λίρες. Με την εξαγορά του απαλλάχτηκαν οι Δολιώτες από τους μπέηδες και τους αγάδες. Το χωριό άνθισε πολιτιστικά και οικονομικά και έγινε κεφαλοχώρι. Ήταν το αρχοντοχώρι του Πωγωνίου με πολυμελείς οικογένειες. Στα πικρά χρόνια του «Τούρκικου» αποτελούσε όαση για την περιοχή.
 
Οι ταξιδεμένοι Δολιώτες, κυρίως στην Κωνσταντινούπολη και αργότερα στην Αμερική, εκτός από την φροντίδα για τις οικογένειές τους στο χωριό, φρόντιζαν και για τα χωριατικά θέματα. Όλοι πρόσφεραν τον οβολό τους. Βοηθούσαν στην ίδρυση και συντήρηση σχολείων και εκκλησιών, στην αμοιβή δασκάλων, στην κατασκευή δρόμων και περίθαλψη ενδεών. Το Δολό έχει να παρουσιάσει πλειάδα ανθρώπων που διέπρεψαν στα γράμματα και τις τέχνες: Δασκάλους, ιερείς, γιατρούς, καθηγητές, επιχειρηματίες και άλλους επαγγελματίες.
[Κείμενα: Νίκου Θ. Υφαντή]

Κεντρική Εκκλησία

Η ανέγερση της κεντρικής εκκλησίας προς τιμή του Αγίου Νικολάου έγινε το 1814. Στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπάρχουν σημάδια παλιών μνημάτων. Χτίστηκε στη θέση παλιότερης εκκλησίας, την οποία το 1740 τη μεγάλωσαν. Η οικοδομή έγινε λίθινη, στέρεη με μικρά παράθυρα. Εσωτερικά χωρίζεται στο Άγιο Βήμα, ανδρωνίτη και γυναικωνίτη.

Σχολεία

Γύρω στα 1760 μπορούμε να υπολογίσουμε την ύπαρξη δασκάλου στο Δολό, τον Παπά-Μπέλλο, ο οποίος γνώριζε γραφή και ανάγνωση και δίδασκε στον νάρθηκα της πρώτης εκκλησίας. Το 1824 χτίστηκε το πρώτο σχολικό κτίριο πάνω απο την εκκλησία. Το 1848 χτίστηκε δίπλα μεγαλύτερο κτίριο. Το 1874 με 1880 χτίστηκε παραπλέυρως νέο διόροφο κτίριο. Το 1886 φοιτούσαν στο σχολείο 70-80 αγόρια και κορίτσια.

Γεφύρι Νοννούλως

Βρίσκεται στην αρχή της χαράδρας Κουβαρά, δίπλα στον παλιό νερόμυλο. Αρχικά το γεφύρι ήταν ξύλινο και το 1908 χτίστηκε στη θέση του καινούργιο πέτρινι ύστερα απο την προσφορά της γιαγιάς Νοννούλως.

Γεφύρι Δολού

Πέτρινο Γεφύρι με άνοιγμα 15 μέτρων στο βάθος της χαράδρας Κουβαρά, από όπου περνάει το μονοπάτι που συνδέει το Δολό με την Πωγωνιαννή.



[Πηγή και επιπλέον πληροφορίες στην ιστοσελίδα http://www.dolo.gr]

Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011 18:59

Πωγωνιαννή (Βοστίνα)

Πρώτη εγκατάσταση

Είναι δύσκολο να καθοριστεί η πρώτη εγκατάσταση των κατοίκων στην περιοχή, γιατί λείπουν παντελώς μαρτυρίες. Παραδίνεται ότι οι πρώτοι κάτοικοι ήταν εκείνοι που εγκαταστάθηκαν σε όλη την έκταση του σημερινού οικισμού της Πωγωνιανής. Οι περισσότερες οικογένειες εγκαταστάθηκαν ομαδικά από την «μεγάλη ράχη» και κάτω και συγκρότησαν τους τέσσερις συνοικισμούς : Τις Αυλές, την Ομαλή, το Τούροβο, και το Κόπανο. Οι συνοικισμοί αυτοί σχηματίστηκαν ο ένας κοντά στον άλλο για λόγους ασφαλείας και διατηρήθηκαν μέχρι και τον 14ο αιώνα. Για τις θρησκευτικές τους ανάγκες είχαν χτίσει και δύο εκκλησίες. Η μία, όπως παραδοσιακά διασώθηκε, τιμώνταν στο όνομα της Αγίας Αναστασίας και η άλλη επ’ ονόματι αγνώστου Αγίου. Και από τις δύο εκκλησίες διακρίνονται ίχνη θεμελίων ανάμεσα από πολυετείς βελανιδιές.

Στα 1343 -1345 κάνει την εμφάνισή της η φοβερή αρρώστια πανώλη (πανούκλα), η οποία αποδεκάτισε μέσα σε λίγα χρόνια το 1/3 του πληθυσμού της περιοχής. Την τύχη αυτή ακολούθησαν και οι τέσσερις συνοικισμοί. Αρκετοί από όσους επέζησαν μετακινήθηκαν σε νέους οικισμούς. Συγκεντρώθηκαν στο βορειοδυτικό μέρος του χωριού μέχρι το μοναστήρι της Αγίας- Παρασκευής και σχημάτισαν τον συνοικισμό «Ζιουγκλαράτες» που σημαίνει γεωργοί. Οι υπόλοιπες οικογένειες των συνοικισμών μετακινήθηκαν βορειότερα προς την περιοχή της «Θεοτόκου» και ίδρυσαν τον συνοικισμό «Κατούνα» ως τις σημερινές τοποθεσίες Άι-Γιώργης και Σιουμάνο. Στην περιοχή του Άι-Γιώργη βρίσκονται παλαιοχτίσματα που οριοθετούν όχτους χωραφιών. Εκεί έχτισαν και εκκλησία στο όνομα του Αγίου Γεωργίου, για να παρεμποδίζει ο Άγιος Καβαλάρης τον φοβερό δράκο του δάσους στην εξάπλωση της επιδημίας. Η εκκλησία έγινε μοναστήρι με κελιά και βοηθητικούς χώρους για τους προσκυνητές. Αργότερα οι μουσουλμάνοι το μοναστήρι στον Άι-Γιώργη το μετέτρεψαν σε τεκέ, με κτίρια λατρείας, αποθήκες, στέρνα, δωμάτια υποδοχής, κλπ.

Συγκρότηση του οικισμού της Βοστίνας

Στην περιοχή εγκαταστάθηκαν μουσουλμανικές οικογένειες, οι οποίες, όπως ήταν φυσικό, επέφεραν ρήγματα στους τοπικούς χριστιανικούς πληθυσμούς, στους συνοικισμούς Ζιουγκλαράτες και Κατούνα.

Η Βοστίνα, ως ξεχωριστός οικισμός, συγκροτήθηκε μάλλον μετά το 1550, όταν οι Τούρκοι εγκατέστησαν εκεί εξωμότες μουσουλμάνους. Ο Ι. Λαμπρίδης(Ηπειρ. Μελετήματα, Πωγωνιακά) αναφέρει ότι η εγκατάσταση εξισλαμισμένων Αλβανών στη Βοστίνα έγιναν σε δύο κύματα. Το πρώτο στα μέσα το 16ου  αιώνα και το δεύτερο στα μέσα του 17ου αιώνα. Η εξωμότες μουσουλμάνοι που εγκαταστάθηκαν στην Βοστίνα άρπαξαν τις περιουσίες των χριστιανών, οι οποίοι αναγκάστηκαν και πάλι να μετακινηθούν στην περιοχή του Άι-Λια. Τα γεγονότα αυτά συνέβησαν μετά το 1650-1700. Οι μετακινηθέντες κάτοικοι εργάζονταν ως τσιφτήδες (δούλοι) στις υπηρεσίες των Τούρκων μπέηδων και αγάδων. Οι μουσουλμάνοι έχτισαν τέμενος στο κέντρο του οικισμού για τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Ο μιναρές διατηριόταν μέχρι το 1950, οπότε κατέρρευσε.

Πότε και από ποιους πήρε το όνομα «Βοστίνα» είναι άγνωστο. Πολλοί το ερμηνεύουν ως «Βοσκήσιμον τόπον», λόγω των πολλών βοσκοτόπων. Άλλοι το ερμηνεύουν ως «λουλουδότοπο», από τα άφθονα λουλούδια στην περιοχή. Πολλοί υποστηρίζουν ότι προέρχεται από την Τουρκική λέξη «Μπόστι» (=τόπος πληρωμής φόρου). Η Βοστίνα ήταν έδρα που έρχονταν κάτοικοι 83ων χωριών και πλήρωναν φόρους. Από το «Μπόστι» έγινε «Μποστίνα-Βοστίνα».

Έδρα του «Καζά Πωγωνίου» ήταν η Βοστίνα με υποδιοικητή (Μουτεσελίμη), που υπαγόταν στην υποδιοίκηση Αργυροκάστρου. Η Βοστίνα παρέμεινε πρωτεύουσα Πωγωνίου και μετά την απελευθέρωση (1913) ως το 1922, χρονιά που η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Δελβινάκι. Το 1928 μετονομάστηκε σε Πωγωνιανή σε ανάμνηση της Παλιάς Πωγωνιανής στη Διπαλίτσα (Μολυβδοσκέπαστο).

Ο κεντρικός ιερός ναός του Αγίου Νικολάου

Σύμφωνα με μία ενθύμηση που υπάρχει στο ναό η θεμελίωση του ναού έγινε τον Νοέμβριο του 1872 και μετά από έναν χρόνο(το Δεκέμβριο του 1973) στην μνήμη του Αγίου, τελέστηκε η πρώτη λειτουργία. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο κατασκευάστηκε τον Μάρτιο του 1874, ενώ τα επίσημα εγκαίνια έγιναν αργότερα το 1894. Τα χρήματα για την ανέγερση του ναού και την κατασκευή του τέμπλου προέρχονται από εκδηλώσεις (ζιαφέτια), που πραγματοποιούνταν από τους ταξιδεμένους στην πόλη Βοστινιώτες.

Η ενθύμηση που αντιγράφηκε το 1951 από τον δάσκαλο Αριστοτέλη Ζωΐδη , είναι η εξής : « το έτος 1872 = 6 : Νοεμβρίου ημέρα Δευτέρα ερήχθη το θέμελον του Αγίου Νικολάου της νέας εκκλησίας.

Παπακώστας Χρίστου Τζάτζης

γράφω για θήμηση

Διήρκησε η κατασκευή της εκκλησίας εν έτος η δε αρχή της λυτουργίας έγινεν εις τούτον τον νέον ναόν την 6 δεκεμβρίου 1873 εις του Αγίου την μνήμην ο δε τέμπλος έγινε μετά παρελθόντος τριών μηνών….»

Μετά την απελευθέρωση (1913)

Ιδρύματα Πωγωνιανής

Το 1923 ιδρύθηκε το εθνικό οικοτροφείο αρένων Πωγωνίου (σήμερα Κέντρο Παιδικής Μέριμνας(Κ.Π.Μ.)). Στεγάστηκε στο παλιό Τουρκικό Διοικητήριο για την περίθαλψη προσφυγόπουλων από την Μικρά Ασία και, κυρίως, από τις Αλβανοκρατούμενες περιοχές της Βορείου Ηπείρου. Το κτίριο ανακαινίστηκε και αργότερα προστέθηκε και άλλη πτέρυγα για τις ανάγκες των φιλοξενούμενων μαθητών. Επειδή το κτίριο δεν επαρκούσε για την εξυπηρέτηση των παιδιών, ένας αριθμός παιδιών διέμενε στο σαράι του Τούρκου Ισμαήλ Μπέη(στην Κορυφή του χωριού) που χαρακτηρίστηκε ως «παράρτημα» του εθνικού οικοτροφείου. Το οίκημα αυτό χρησιμοποιήθηκε από τον Φ.Σ.Π. ως γυμνασιακό οικοτροφείο αρένων, από το σχολικό έτος 1934-1935 μέχρι το 1976, οπότε οι μαθητές στεγάστηκαν στην ανεγερθείσα μαθητική εστία. Το Κ.Π.Μ. και σήμερα φιλοξενεί παιδιά από την βόρειο ήπειρο και από άλλες αλβανικές περιοχές.

Γυμνάσιο Πωγωνιανής

Το 1924 ιδρύεται το Γυμνάσιο της Βοστίνας το οποίο άρχισε να λειτουργεί ως τετρατάξιο το σχολικό έτος 1924-1925. Για τη στέγαση του Γυμνασίου χρησιμοποιήθηκε η οικία του Τούρκου Μουχτάρ Σουλεϊμάν. Εκεί στεγάστηκε το «Γυμνάσιο της Βοστίνας», το οποίο με την μετονομασία του χωριού σε «Πωγωνιανή» το 1928 και του Γυμνασίου σε «Γυμνάσιο Πωγωνιανής», στεγαζόταν στο σπίτι του Σουλεϊμάν μέχρι το 1963, οπότε ανεγέρθη το υπάρχον, διδακτήριο και σε αυτό λειτουργεί ως Γυμνάσιο – Λύκειο μέχρι σήμερα.

Το Γυμνάσιο Πωγωνιανής από τότε, με μία ολιγόχρονη διακοπή, λόγω της εσωτερικής ανωμαλίας στη χώρα, συνεχίζει να λειτουργεί και να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε παιδιά από όλη την Ήπειρο με το ίδιο εύρος κοινωνικής προέλευσης και καταγωγής. Προπολεμικά το μαθητικό δυναμικό του Γυμνασίου προερχόταν από το χαμένο Ηπειρωτικό τμήμα. Τα τελευταία χρόνια, μετά το 1991, και πάλι παιδιά του ξεκομμένου ελληνισμού αλλά και αλβανόπουλα, από πολλές περιοχές της Αλβανίας, φιλοξενούνται στα ιδρύματα της Πωγωνιανής και φοιτούν στο Γυμνάσιο – Λύκειο. Από το 1963 το λεγόμενο «Παλιό Γυμνάσιο» χρησιμοποιήθηκε από το Φ.Σ.Π. ως γυμνασιακό οικοτροφείο θηλέων μέχρι το 1976, οπότε οι μαθήτριες στεγάστηκαν στην μαθητική εστία.

Μητροπολιτική Σχολή Βοστίνας (Παλιό Δημοτικό Σχολείο)

Στη Βοστίνα λειτουργούσε Σχολαρχείο (Ελληνικό σχολείο). Λειτούργησε μέχρι το 1929, χρονιά που καταργήθηκε γιατί οι μαθητές του απορροφήθηκαν από το Γυμνάσιο. Οι εργασίες ανέγερσης του διδακτηρίου άρχισαν το 1892 και ολοκληρώθηκαν το 1897. Το διδακτήριο χρησιμοποιήθηκε ως δημοτικό σχολείο, μετά την κατάργηση της μητροπολιτικής σχολής, μέχρι το 1964 όταν το σχολείο μεταστεγάστηκε στο νέο διδακτήριο κάτω από την εκκλησία. Σήμερα χρησιμοποιείται ως κατοικία του εφημερίου της Κοινότητας. Η σχολή βρίσκεται δίπλα από τον Ιερό ναό του Αγίου Νικολάου.

Επαγγελματικές σχολές του «ιδρύματος Ι. Λάτση»

Το σχολικό έτος 1992-93 η μαθητική εστία  φιλοξένησε 120 βορειοηπειρωτόπουλα (101 αγόρια και 19 κορίτσια) τα οποία φοιτούσαν στο Γυμνάσιο – Λύκειο Πωγωνιανής. Το 1992 ανακαινίστηκε το κτήριο της μαθητικής εστίας και διαμορφώθηκαν οι χώροι για την λειτουργία των τεχνικών σχολών για επαγγελματική αποκατάσταση των βορειοηπειρωτόπουλων. Η λειτουργία των σχολών άρχισε τον Σεπτέμβριο του 1992 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Λειτουργούν τμήματα μηχανικών αυτοκινήτων, ηλεκτρολόγων, ξυλουργών (επιπλοποιών), μεταλλικών κατασκευών και τμήμα κομμωτικής για κορίτσια. Η φοίτηση στις σχολές είναι διετής. Εκτός από μαθήματα ειδίκευσης παρέχονται επιπλέον και γενικά μαθήματα παιδείας και γλώσσας. Στις δύο πτέρυγες της μαθητικής εστίας, στεγάζονται τα αγόρια και τα κορίτσια. Στην Τρίτη πτέρυγα βρίσκονται τα εργαστήρια για την πρακτική εξάσκηση των εκπαιδευόμενων.

Έγραψαν για τη Βοστίνα (Πωγωνιανή)

« Η Βοστίνα, γράφει ο Ι. Λαμπρίδης, (Ηπειρωτικά Μελετήματα, Πωγωνιακά, έτος 1993, σελ. 11) Δ. του Δελβινακίου τρεις ώρας εις τας υπωρείας ιδίου όρους και ύπερθεν της δεξιάς όχθης ομώνυμου ποταμού εις δύο ενορίας διαιρούμενη». Και ο Σπύρος Στούπης γράφει: « Μέσα στα τελευταία βουνά της σημερινής ελληνοαλβανικής μεθορίου ξεπροβάλλει η άλλοτε Βοστίνα… που υπήρξε έδρα του δυτικού τμήματος της περιοχής και σημαντικό εμπορικό κέντρο… Είχε μεγαλοπρεπή εκκλησία, τζαμί, διοικητήριο, σχολεία μουσουλμανικά και ελληνορθοδόξων, 3 ξενώνες και 5 εμπορικά καταστήματα».

(Σπ. Στουπή, Πωγωνιακά και Βεσσανιώτικα, σελ. 97)

Και ο Χρ. Β. Χατζόπουλος (Ηπειρωτικός Αστέρας 1904, σελ. 94-95) γράφει: «Βοστίνα κωμόπολις αριθμούσα περί τας 3.000 πληθυσμόν είναι πρωτεύουσα της Πωγωνιανής, έδρα υποδιοικήσεως. Έχει ωραίον ορίζοντα και γλυκύτατον κλίμα. Διακρίνεται διά τας ωραίας της οικοδομάς, εν αις διαπρέπει ιδία ο εν τω κέντρω ακριβώς της πόλεως ανυψούμενος Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου, εις εκ των καλλιτέρων και μεγαλυτέρων του τμήματος, παρ’ αυτού δε ωραία αυτής Σχολή».

Κείμενα: Νίκου Θ. Υφαντή

Βρίσκεστε εδώ: Home Διαχειριστής